1,000 handtekeningen verzameld
Aan: Het Ministerie van Financiën / Het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport T.a.v.: De bevoegde Ministers en de vaste Kamercommissies.
Stop de afschaffing van de zorgkostenaftrek!
ONMIDDELLIJKE INTREKKING VAN DE AFSCHAFFING ZORGKOSTENAFTREK
Trek de voorgenomen afschaffing van de zorgkostenaftrek per direct in. Deze fiscale regeling is een fundamenteel recht voor alle burgers. Of het nu gaat om noodzakelijke tandheelkunde, hulpmiddelen of medicatie: bij gemiddelde zorgkosten en een inkomen op het sociaal minimum kan het wegvallen van deze aftrekpost bestaansrechtelijk vernietigend uitpakken. Het tast de financiële autonomie van burgers direct aan en dwingt hen in een onwaardige afhankelijkheid. Wij eisen dat het volledige budget van € 680 miljoen behouden blijft als landelijk recht.
De inkomensval in cijfers Uit onafhankelijk onderzoek (Dossier bestaansrecht en autonomie ZKA) blijkt dat voor burgers met structurele zorgkosten de inkomensval door het vervallen van deze aftrekpost oploopt tot 25%. Dit komt neer op een jaarlijks verlies van ruim €5.000. Dit is geen incidentele tegenvaller, maar een structurele ondermijning van de bestaanszekerheid voor iedereen die zorg nodig heeft.
Het Domino-Effect
Het Domino-Effect
Het mechanisme: Het schrappen van de zorgkostenaftrek zet een kettingreactie in gang die uw leven direct raakt:
1. Inkomen op papier: Uw inkomen stijgt "op papier" omdat u zorgkosten niet meer mag aftrekken. U lijkt rijker, maar uw bankrekening is leger.
2. Toeslagen omlaag: Door dit hogere "papieren" inkomen verlaagt de overheid uw huurtoeslag.
3. Minder steun: U verliest recht op lokale tegemoetkomingen van de gemeente die bedoeld zijn voor de laagste inkomens.
4. WIA-steun verdwijnt: De extra jaarlijkse steun voor arbeidsongeschikten (€ 219,90) stopt volledig per 2027.
5. Zelf betalen: U moet alle zorgkosten nu zelf betalen uit een budget dat al aan alle kanten rammelt.
De impact:
Voor de laagste inkomens betekent deze stapeling een inkomensval van wel 25%.
Conclusie:
U wordt door de ondergrens van het bestaan geduwd. Dit is het verschil tussen veilig wonen of uw sociale huurwoning verliezen. Wij eisen dat niemand door zorgkosten onder deze grens mag zakken.
Stop de 'sanering' via decentralisatie
In plaats van een vast landelijk recht voor iedereen, wordt zorgsteun onder dit kabinet een lokale aangelegenheid die per gemeente verschilt. Dit heeft onacceptabele gevolgen voor de burger:
- Rechtsongelijkheid tussen regio's: Of u hulp krijgt bij uw zorgkosten, hangt straks af van de financiële situatie van uw eigen gemeente. Uw recht op steun mag nooit afhankelijk zijn van de gemeentegrens waar u toevallig woont.
- Van recht naar bureaucratie: De automatische fiscale aftrek verdwijnt en maakt plaats voor verplichte keukentafelgesprekken en bewijsdrang bij lokale loketten. Dit tast de eigen regie en privacy aan.
De inkomensval in cijfers
Uit onafhankelijk onderzoek (Dossier bestaansrecht en autonomie ZKA) blijkt dat de inkomensval door het vervallen van de zorgkostenaftrek oploopt tot gemiddeld 25,18%. Dit komt neer op een jaarlijks verlies van € 5.187,00. Dit is geen incidentele tegenvaller, maar een structurele ondermijning van de bestaanszekerheid die burgers onder de armoedegrens duwt.
Gevolgen voor toegang tot regelingen
Doordat het fiscaal inkomen op papier stijgt (zonder dat de burger daadwerkelijk meer te besteden heeft), vallen chronisch zieken buiten de lokale inkomensgrenzen van 110% - 130% van het sociaal minimum. Hierdoor worden zij uitgesloten van noodzakelijke financiële tegemoetkomingen waar zij feitelijk wel recht op hebben.
Voorkom financiële overbelasting van mantelzorgers
De afschaffing schrapt de enige fiscale erkenning voor significante kosten, zoals medisch noodzakelijk vervoer. Zonder landelijke compensatie leidt dit tot financiële uitputting van mantelzorgers. Wanneer zij noodgedwongen wegvallen, stort het volledige 'langer-thuis-beleid' van dit kabinet in.
Juridische bescherming en VN-Verdrag
Conform het VN-Verdrag Handicap mag zorg voor een naaste of het hebben van een beperking niet leiden tot financiële uitsluiting. De overheid dient zelfstandigheid te waarborgen in plaats van burgers door financieel beleid afhankelijk te maken van instituten.
Waarom is het belangrijk?
1. Weerleg het misleidende "39%-frame"
De coalitie rechtvaardigt de afschaffing met de claim dat 39% van de aangiften 'onrechtmatig' zou zijn. In correspondentie stelt de VVD op 26 februari 2026 letterlijk:
De coalitie rechtvaardigt de afschaffing met de claim dat 39% van de aangiften 'onrechtmatig' zou zijn. In correspondentie stelt de VVD op 26 februari 2026 letterlijk:
"De huidige regeling is complex, kan pas achteraf bij de aangifte inkomstenbelasting worden ingevuld en daarnaast weten we uit de evaluatie dat 39% van het gebruik van de aftrekpost onrechtmatig is. Dit willen we aanpakken."
Dit is de omgekeerde wereld. Zorgkosten kunnen inherent aan het systeem pas na het fiscale jaar worden opgegeven; een arts kan immers pas een attest verstrekken nadat de medische noodzaak feitelijk is vastgesteld en de behandeling of hulpmiddelen zijn voorgeschreven. Dat de overheid de toetsing van deze chronologische werkelijkheid als complex ervaart, is een falen van de uitvoering en niet van de burger.
Een tekortschietende administratieve organisatie mag nooit als vrijbrief dienen om kwetsbare burgers en hun mantelzorgers collectief te belasten voor een proces dat de overheid zelf zo heeft ingericht.
2. De ultieme contradictie
De VVD spreekt over hervormingen die noodzakelijk zijn voor de houdbaarheid van de zorg, defensie-investeringen en het opvangen van de vergrijzing. Tegelijkertijd stelt de partij op 3 maart 2026 in latere correspondentie:
De VVD spreekt over hervormingen die noodzakelijk zijn voor de houdbaarheid van de zorg, defensie-investeringen en het opvangen van de vergrijzing. Tegelijkertijd stelt de partij op 3 maart 2026 in latere correspondentie:
"Het belangrijkste blijft dat chronisch zieke Nederlanders er niet onevenredig op achteruit gaan."
Terwijl het kabinet stelt dat "chronisch zieken er niet onevenredig op achteruit mogen gaan", bewijzen de feiten uit deze impactanalyse het tegendeel. Een inkomensval van 25,18% (€ 5.187,00 per jaar) is de definitie van een onevenredige achteruitgang. Het financieren van collectieve ambities (zoals defensie of vergrijzing) door een disproportionele lastenverzwaring voor burgers met een zorgbehoefte, schendt de beloofde bestaanszekerheid en leidt tot een onhoudbare financiële situatie.
3. Maskeren achter gemiddelden
Het kabinet houdt de afschaffing van de zorgkostenaftrek buiten de officiële koopkrachtoverzichten. Hierdoor blijft de buitenproportionele achteruitgang vanaf 2028 onzichtbaar in de politieke presentatie. Een gemiddeld positief percentage voor de 'gemiddelde burger' biedt geen enkele bescherming tegen een feitelijke inkomensval die voor chronisch zieken oploopt tot ruim een kwart van hun besteedbaar inkomen.
JURIDISCH FUNDAMENT: SCHENDING VAN GRONDRECHTEN
Schending van het VN-Verdrag Handicap & de Grondwet Internationale afspraken verplichten de overheid de levensstandaard van mensen met een beperking te beschermen. Deze maatregel, die een kwetsbare groep eenzijdig zwaarder belast, is de definitie van indirecte discriminatie (Artikel 1 Grondwet). Een beleid dat burgers door noodzakelijke zorgkosten onder de armoedegrens drukt, is in directe strijd met de menselijke waardigheid.
COLOFON & PRIVACY
Dit dossier is een onafhankelijke publicatie van Lone Wolf Media. De impactanalyse is gebaseerd op feitelijke inkomensgegevens (25,18% / € 5.187,00).
- Gebruiksvoorwaarden: Inhoud mag worden geciteerd ten behoeve van het publieke debat, mits voorzien van correcte bronvermelding (Lone Wolf Media / Marcus Plantinga).
- Privacy: Uw steunbetuiging wordt uitsluitend gebruikt voor de overhandiging aan de Staten-Generaal.
SLOTVERKLARING
Het is onaanvaardbaar dat de gevolgen van politieke saneringskeuzes en de stelselwijziging naar de gemeenten eenzijdig worden afgewenteld op de meest kwetsbare burgers. Wij eisen een Nederland waar de menselijke maat en de autonomie van het individu zwaarder wegen dan budgettaire rekensommen. Uw handtekening is een krachtig signaal voor rechtvaardigheid en het behoud van een menswaardig bestaan.
Teken voor een menswaardige toekomst.
Marcus Plantinga Onderzoeksjournalist | Bestaansrecht & Autonomie. ZKA.
Ik verbreed dit onderzoek wil je helpen dit onrecht feitelijk te onderbouwen? Vul dan ook mijn korte enquête in over de gevolgen van het schrappen van de zorgkostenaftrek: https://forms.gle/NSMxPMijes9FJ2b58"
De ondergetekenden stemmen ermee in dat deze steunbetuigingen tevens worden ingezet als basis voor een burgerinitiatief (lokale politieke actie).
Hoe het overhandigd gaat worden
Behoud de Zorgkostenaftrek – Bescherm de Bestaanszekerheid
Aan: Het Ministerie van Financiën / Het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
T.a.v.: De bevoegde Minister en de vaste Kamercommissies