Aan: De Tweede Kamer, Nederlandse Zorgautoriteit en Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd kunnen dit afdwingen. Met steun van duizenden burgers via deze petitie ontstaat de druk om echt in te grijpen.
Stop verwaarlozing in de zorg: bescherm kwetsbare mensen achter gesloten deuren
Titel van de petitie
Stop verwaarlozing van kwetsbare mensen in de zorg – dit mag niet langer gebeuren
Beschrijving Petitie
Achter gesloten deuren gaat het nog steeds mis in de Nederlandse zorg.
Kwetsbare Mensen, onder anderen met een verstandelijke beperking en/of psychische problemen, krijgen niet altijd de zorg waar zij recht op hebben. Er zijn situaties waarin iemand een zware zorgindicatie heeft (zoals VG6 of VG7), maar in werkelijkheid (VG3) veel te weinig begeleiding krijgt. Dit leidt tot ernstige verwaarlozing, onveiligheid en menselijk leed.
Terwijl dit gebeurt, wordt er te vaak (periode van 21 jaar lang tot en met op heden) weggekeken.
Kwetsbare mensen. volwassenen, maar ook de jeugd. Met of zonder beperkingen kunnen vaak niet zelf opkomen voor hun rechten. Juist daarom moeten wij dat samen doen.
Wij eisen:
- Dat iedereen de zorg krijgt die past bij zijn of haar indicatie. Met of zonder beperkingen
- Dat verwaarlozing en misstanden actief worden opgespoord en gestopt
- Dat zorginstellingen/zorgverleners die tekortschieten worden aangepakt
- Dat er écht geluisterd wordt naar signalen van cliënten
- Dat menselijkheid en veiligheid weer centraal staan in de zorg
Dit gaat niet om incidenten. Dit gaat om mensenlevens.
Teken deze petitie en help mee om stilte te doorbreken en verandering af te dwingen.
Samen kunnen we ervoor zorgen dat niemand nog wordt vergeten achter gesloten deuren.
Waarom is het belangrijk?
Dit is belangrijk, omdat het gaat om de veiligheid en waardigheid van de meest kwetsbare mensen in onze samenleving.
Wanneer mensen met of zonder een verstandelijke beperking of psychische aandoening niet de zorg krijgen waar zij recht op hebben, kan dat leiden tot ernstige verwaarlozing, isolement en onmenselijk lijden — vaak zonder dat iemand ingrijpt.
Juist deze groep kan vaak niet zelf alarm slaan. Als wij als samenleving wegkijken, hebben zij niemand.
Daarnaast ondermijnt dit het vertrouwen in het zorgsysteem. Zorg is geen gunst, maar een recht. Wanneer indicaties zoals VG6 of VG7 niet worden nageleefd en er onvoldoende toezicht is, betekent dit dat regels bestaan op papier, maar mensen in de praktijk in de steek worden gelaten.
Dit probleem raakt ons allemaal. Iedereen kan ooit afhankelijk worden van zorg — door ziekte, een beperking of ouderdom. De manier waarop wij nu omgaan met de meest kwetsbaren, bepaalt wat voor samenleving wij zijn.
Daarom is het essentieel dat dit stopt.
Niet morgen, maar nu.