Mensen in de WIA en WW hebben zware verplichtingen vanuit het UWV (die door de politiek bepaald zijn) en lopen grote financiële risico’s wanneer zij geen werk vinden, terwijl werkgevers geen vergelijkbare consequenties ondervinden bij afwijzing. Het gevolg is dat mensen die wél willen en kunnen werken, maar niet binnen het fulltime model passen, structureel buitenspel blijven staan.

  Zonder praktijkervaring is techniek leeg  Techniek leer je niet alleen uit boeken. Jongeren moeten:  • zien hoe een fabriek werkt, • meelopen met ervaren vakmensen, • leren omgaan met veiligheid in de praktijk. Als jongeren onder de 18 structureel worden geweerd van bedrijfsterreinen, kunnen zij hun opleiding niet goed afronden en worden zij onvoldoende voorbereid op het echte werk.     We leiden mensen op die we daarna zelf buitensluiten  Nederland investeert miljoenen in:  • MBO-opleidingen, • BBL-trajecten, • leerwerkplekken. Maar als jongeren vervolgens niet welkom zijn op industriële bedrijfsterreinen, is dat een tegenstrijdig en inefficiënt beleid. 👉 We betalen voor opleidingen, maar blokkeren de praktijk.   Het vergroot het tekort aan technisch personeel  De techniek kampt nu al met:  • personeelstekorten, • vergrijzing, • uitval van jongeren in opleidingen. Jongeren die geen echte praktijkervaring mogen opdoen:   • raken ontmoedigd, • stappen over naar een andere sector, • of haken volledig af. Dat is een directe versterking van het probleem dat we juist willen oplossen.   Veiligheid leer je door begeleiding, niet door uitsluiting  Ironisch genoeg:  • leer je veilig werken door het te doen, • onder begeleiding van ervaren professionals, • binnen duidelijke kaders. Door jongeren weg te houden van bedrijfsterreinen: • missen zij veiligheidsroutine, • missen zij risicobewustzijn, • missen zij praktijkinzicht. Dat maakt de overgang naar werk na hun 18e juist onveiliger, niet veiliger.   Het is oneerlijk en demotiverend voor gemotiveerde jongeren  Veel jongeren:  • hebben een geldige VCA, • volgen een erkende opleiding, • willen niets liever dan leren en werken. Toch krijgen zij vaak een standaard “nee” op basis van leeftijd alleen.  Dat voelt voor jongeren alsof ze niet serieus worden genomen, terwijl zij juist gemotiveerd zijn om een vak te leren.   Nederland heeft deze jongeren keihard nodig  Deze jongeren zijn:  • de monteurs, • operators, • engineers, • vakspecialisten van morgen. Als we hen nu geen kans geven, betalen we daar later de prijs voor in stilstaande projecten, hogere kosten en afhankelijkheid van buitenlands personeel.        

Iedereen heeft het recht zich veilig te verplaatsen. Wanneer dat niet kan, faalt de openbare ruimte en moet de overheid ingrijpen.  Laat de inwoners van de vrouwenweg weer veilig thuiskomen! 

Terwijl de wooncrisis steeds verder escaleert en elke beschikbare bouwcapaciteit hard nodig is voor betaalbare, permanente woningen, kiest de gemeente Amstelveen ervoor om ruimte te maken voor peperdure short-staywoningen voor de allerrijksten. Met huren van rond de €1.300 voor 17–20 m² zijn deze woningen voor gewone studenten volstrekt onbetaalbaar. Dit is met geen enkele studiebeurs op te brengen. In plaats van woonzekerheid te creëren, vergroot dit project de onzekerheid. Studenten mogen er maximaal zes maanden wonen en worden daarna zonder pardon terug de overspannen woningmarkt op gestuurd. Zo wordt de druk op Amsterdam en de regio verder opgevoerd en blijven de huren stijgen. Tegelijkertijd wordt studenten de kans ontnomen om een stabiel bestaan op te bouwen, een sociaal netwerk te vormen en zich te ontwikkelen. De gemeente Amstelveen schermt met haar bouwambities, maar deze plannen zijn in werkelijkheid niets meer dan een doorstroomfabriek die studenten structureel in onzekerheid houdt. Hoge huren, tijdelijke contracten en nul woonzekerheid: dit is geen volkshuisvesting, maar een verdienmodel over de rug van studenten. Dit project draagt niet bij aan het oplossen van de wooncrisis, het verergert deze alleen maar! Wat nodig is, zijn betaalbare, kwalitatieve en permanente sociale huurwoningen — geen short-stay-illusies. Studenten hebben recht op een thuis, niet op tijdelijke opvang in een winstmachine!

Het is belangrijk dat Gazaanse onderzoekers en academici naar Nederland kunnen komen omdat: • Het om onmiddellijke veiligheid gaat. Zij zitten vast in een vernietigd gebied. Zonder actieve Nederlandse ondersteuning kunnen zij Gaza niet verlaten. In zo’n situatie is “wachten op procedures” niet neutraal: het is een keuze met reëel levensgevaar als gevolg. Als Nederland de mogelijkheid heeft om mensen met geldige papieren veilig te evacueren, moet het dat nú doen. • Onderwijs in Gaza is doelbewust vernietigd. Meer dan 90% van de scholen en universiteiten is platgebombardeerd. Studenten, docenten en staf zijn doelbewust aangevallen en vermoord. Meer dan 700.000 Gazanen hebben geen of nauwelijks toegang tot onderwijs—terwijl onderwijs essentieel is voor herstel en wederopbouw. • Nederland heeft een verantwoordelijkheid. Nederland heeft Israël decennialang onvoorwaardelijk moreel, economisch, academisch en militair gesteund, terwijl het wist dat die steun de onderdrukking van Palestijnen normaliseerde. Die langdurige normalisering is mede de voedingsbodem van de genocide die nog steeds gaande is. Juist daarom kan Nederland zich nu niet verschuilen achter traagheid en formaliteiten, maar moet het handelen. • Een verleende verblijfstitel moet iets waard zijn. Wie een geldig recht krijgt om in Nederland te studeren, onderzoeken of werken, moet dat recht ook kunnen gebruiken. Als Nederland een verblijfstitel verleent, maar vervolgens de minimale consulaire ondersteuning weigert die nodig is om het land daadwerkelijk te bereiken, ondermijnt dat de rechtszekerheid. Rechten op papier zijn betekenisloos als de overheid ze niet uitvoerbaar maakt. • Het is een kleine, haalbare groep met grote impact. Het gaat om een afgebakende groep studenten, onderzoekers en werknemers met een beurs of contract, die hier zelfstandig kunnen rondkomen. Met relatief beperkte inspanning kan Nederland concreet handelen—zonder dat dit een open-einde-regeling wordt. Juist omdat het haalbaar is, is niets doen extra schrijnend. • Het is óók in het belang van Nederland. Universiteiten, kennisinstellingen en werkgevers verliezen talent en eerdere investeringen als Gazanen niet kunnen komen. En wie nu kennis en vaardigheden opdoet, kan later bijdragen aan herstel en wederopbouw. Dat is niet alleen menselijkheid, maar ook lange-termijn stabiliteit. “The failure to recognize the humanity of others is the greatest failure of all.”                                                  James Baldwin

Deze kwestie gaat de hele maatschappij aan..

Door je aan te sluiten bij deze campagne, steun je de visie dat: 1. Zorg betaalbaar moet blijven: Iedere euro die we investeren in een hulphond, levert een meervoud aan besparingen op in medicatie, ziekenhuisopnames en dure begeleidingstrajecten. 2. Gelijkheid centraal staat: Waarom wordt een blindengeleidehond wel vergoed, maar een hond die iemand met PTSS of een zware psychosociale beperking uit een isolement haalt niet? Een beperking is een beperking. 3. Leefstijlverandering werkt: Mijn data bewijzen dat een hulphond de weg vrijmaakt voor meer beweging en minder medicatie (zoals het stoppen met 88 eenheden insuline per dag). Dit is het bewijs dat een hond als 'co-therapeut' functioneert.

 De Olympische Spelen horen een symbool van vrede te zijn, geen operatiegebied voor omstreden buitenlandse diensten. De inzet van de Amerikaanse dienst ICE in Italië is een klap in het gezicht van de democratische rechtsstaat en de Olympische geest. Wij weigeren weg te kijken. Door deze petitie te tekenen, geef je NOC*NSF het mandaat om de rug recht te houden en te eisen dat onze sport niet wordt gegijzeld door milities. Laat zien dat menselijke waardigheid belangrijker is dan een medaille 

Omdat we geen fascistische wereld willen 

Regeren is vooruitzien. Een kabinet heeft niet alleen de zorg voor een aantal wel to do, maar voor het hele volk.

 Het is nodig dat Buitenlandse zaken dit duidelijk maakt aan iedereen die overweegt naar de VS te gaan . Zij kunnen dan bewuster nadenken of zij dit risico willen lopen .  Ook het laten bekend maken van deze petitie kan een preventief effect hebben . Tevens laat deze petitie aan de burger in de VS zien dat wij in Nederland begrijpen dat hoe ICE ingezet wordt een ongekend gevaar en onrechtvaardigheid is .

Dag in, dag uit bouwen wij aan een solidaire stad die zorgt voor haar mensen. En dat is nodig, want 1 op de 9 Amsterdammers leeft in voedselonzekerheid. Bij minimahuishoudens is dit zelfs 1 op de 3. Dit terwijl we in Amsterdam 166 miljoen kilo voedsel per jaar verspillen.... Zelfs met alle 600 initiatieven samen lukt het ons niet om iedereen gezond te voeden. We hebben daarom de politiek nodig om hier serieus werk van te maken. - Onderteken daarom deze petitie! - Verspreid deze petitie in jouw netwerk! - Stem bij de gemeenteraadsverkiezingen pro voedselbeleid! - Steun ons bij het overhandigen van deze petitie bij de aankomende gemeenteraadsverkiezingen in maart! Dit is een gezamenlijk initiatief van Stichting Voedsel Verbindt en Stichting Voedselcirkel Amsterdam. Dan nog even dit: we staan als Amsterdams initiatief niet alleen, ook Europees is er aandacht voor hetzelfde belangrijke onderwerp. Zie Good Food For All en teken ook voor Europa!